De ziel toogde
De ziel toogde lange tijd, maar laatst sliep ze weer in een groot mooi huis, in een lege kamer, zo op de houten planken. Vroeg in de ochtend werd ze wakker en stond op om uit het raam te kijken. Buiten liep een groep kariboes stil door de sneeuw over de bevroren rivier. Eentje liep vlak langs het raam. Ze maakte geluid, de kariboe schrok en keerde om. En toen waren er prachtige witte tijgers en die gingen achter de kariboes aan, en één tijger sprong en klauwde en beet. De kariboe wankelde.
Geen reacties